Nie jestem orłem,który codziennie,
patrzy na ludzi z obłoków,
ściele swe gniazdo na skalnej ścianie,
przegląda się w potoku.
Nie jestem nawet jastrzębiem,
co krąży nad białym stadem,
bo bardzo kocham mądre gołębie
i nigdy ich nie zdradzę.
Nadchodzą jednak i takie chwile,
gdy burza jest na niebie,
to wtedy tylko szpony się liczą
i sieję postrach wokół siebie.
Ale gdy stado już się rozpierzchnie,
a ja samotny szybuję,
to jednak trochę żal mi gołębi
i wtedy wszystkiego żałuję.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz