Piszę dla szarych, zmęczonych ludzi,
którzy nie mają czasu się nudzić.
Dla kobiet, co są na bazarze i tych,
co stoją z kielichem przy barze.
Piszę im tylko te proste słowa,
bo im niepotrzebna żadna przemowa.
Piszę dla babci, co wnuki przytula
i się codziennie serialem rozczula.
Zaczynam pisać bajki dla dzieci,
bo trochę za mało im piszą poeci.
Sierotom prostą bajeczkę napiszę,
może tęsknotę troszeczkę zagłuszę.
A do mnie słońce wtedy zawita,
gdy dziecko mój wierszyk przeczyta.
Bo, po co by było moje pisanie,
gdyby te wiersze nie były czytane?
Edek.G
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz