
Zazdroszczę dzieciom pięknych
komunii:
ubiorów z bajek, drogich
prezentów,
bogatych chrzestnych, wystawnych
przyjęć,
zazdroszczę dzieciom wielkiego
święta.
W moich wspomnieniach nie ma
radości,
tylko pamiętam lęk przed
spowiedzią,
bo wtedy bardzo bałem się
piekła,
które codziennie na ziemi
widzę.
Kilka gałązek z bzu wyłamanych,
jest upiększeniem starej fotografii,
a ja na zdjęciu ze swoją mamą,
obok kościoła w naszej parafii.
Pewnie nie byłem tego dnia
głodny,
choć innych wrażeń już nie
pamiętam,
lecz jestem pewien, że dnia
tamtego,
nie doświadczyłem żadnego
święta.
E.G.


