Miał wejść na pomnik,ale nie zdążył,
bo ktoś pogmerał w historii
i dawne sprawy już przyklepane,
znów zabrudziły życiorys.
Inny kontakty miał utajnione
i pewnie musiał coś pisać.
Teraz wywlekli na dzienne
światło,że on był kiedyś„pisarz”.
I tak bym wielu mógł powyliczać,
bo każdy ma grzechy swoje.
Tylko, że swoich to się nie widzi,
a widzi grzechy „moje”.
E.G.04.2011.
Prześlij mi uśmiech podniebna drogą, prześlij go wiatrem, a nawet deszczem, będzie on dla mnie wielką nagrodą... Może go spotkasz w czytanych wierszach.
czwartek, 28 kwietnia 2011
środa, 27 kwietnia 2011
Nie żal odchodzić
Nie żal odchodzić, gdy
wicher wieje,
a mróz siarczysty kaleczy
lodem,
ale jest przykro, gdy słońce
grzeje,
i budzi całą piękną przyrodę.
W bramie kościoła świeże
Klepsydry,
z młodszego roku teraz
odeszli.
Czasem tak młodo, że chce
się płakać,
nad losem,który te życia
skreślił.
Teraz cmentarze świecą
bogactwem,
drogim marmurem zdobionym
złotem,
wskazują miejsca bogatych
zmarłych,
bo biedni cicho leżą pod
płotem..
Ziemia ich zrówna w jednym
szeregu,
staną bogaci i ludzie prości,
by się rozliczyć przed Wielkim
Sędzią,
ze swych uczynków i swych
słabości.
E.G.04.2011.
wicher wieje,
a mróz siarczysty kaleczy
lodem,
ale jest przykro, gdy słońce
grzeje,
i budzi całą piękną przyrodę.
W bramie kościoła świeże
Klepsydry,
z młodszego roku teraz
odeszli.
Czasem tak młodo, że chce
się płakać,
nad losem,który te życia
skreślił.
Teraz cmentarze świecą
bogactwem,
drogim marmurem zdobionym
złotem,
wskazują miejsca bogatych
zmarłych,
bo biedni cicho leżą pod
płotem..
Ziemia ich zrówna w jednym
szeregu,
staną bogaci i ludzie prości,
by się rozliczyć przed Wielkim
Sędzią,
ze swych uczynków i swych
słabości.
E.G.04.2011.
piątek, 8 kwietnia 2011
Dziesiąty Kwietnia
W bólu i błocie was powitała
ziemia nieszczęsna i niegościnna,
na niej tysiące kobiet szukało
miejsca spoczynku mężów,
i synów.
Tragiczne miejsce już oznaczono,
na którym czasem ktoś złoży kwiaty.
Jeden zaduma się nad tragedią,
inny pomodli się za swych braci.
Ile zabrakło metrów by przeżyć?
Wy poznaliście tę tajemnice.
Dołączyliście do swych rodaków,
nie zdążyliście z tej ziemi uciec.
Nikt nie odwróci tragicznej karty,
nikt nie pocieszy matki czy żony.
Marzę,by prawda nie znała
granic,a tajne akta nie kryły
zbrodni.
E.G.08.05.2011.
ziemia nieszczęsna i niegościnna,
na niej tysiące kobiet szukało
miejsca spoczynku mężów,
i synów.
Tragiczne miejsce już oznaczono,
na którym czasem ktoś złoży kwiaty.
Jeden zaduma się nad tragedią,
inny pomodli się za swych braci.
Ile zabrakło metrów by przeżyć?
Wy poznaliście tę tajemnice.
Dołączyliście do swych rodaków,
nie zdążyliście z tej ziemi uciec.
Nikt nie odwróci tragicznej karty,
nikt nie pocieszy matki czy żony.
Marzę,by prawda nie znała
granic,a tajne akta nie kryły
zbrodni.
E.G.08.05.2011.
Subskrybuj:
Posty (Atom)