Oj, zatańczyłbym raz jeszcze,
z Tobą piękna wczesną wiosną
i wyjmował ździebła trawy,
zaplątane w twoich włosach.
Oj, zatańczyłbym raz jeszcze
z Tobą dziewczę pełnym latem,
zawirował w pełnym słońcu,
odurzony twym zapachem.
Oj, przytuliłbym się jeszcze
nawet deszczową jesienią
wygnał smutek z tego domu,
przed zimnym wiatrem osłonił.
E.G. 08. 09.
Prześlij mi uśmiech podniebna drogą, prześlij go wiatrem, a nawet deszczem, będzie on dla mnie wielką nagrodą... Może go spotkasz w czytanych wierszach.
poniedziałek, 24 sierpnia 2009
środa, 12 sierpnia 2009
Strefa cienia
Czasem wstaję nocą ciemną,
bo mi wiek część snu zabiera,
wtedy błądzę wspomnieniami
po swych planach i marzeniach.
Życie poszło innym torem,
przekreśliło dawne plany,
przypomniało starą prawdę
„-mierz swą siłę na zamiary”..
Znikły gdzieś moje marzenia,
pewnie taką samą nocą,
jakby chciały ukryć prawdę
i nie patrzeć w moje oczy.
Stary zegar cicho tyka,
gdy majstruję przy sumieniu
-może zaczął odliczanie,
do nadejścia strefy cienia.
E.G. 08.2009.
bo mi wiek część snu zabiera,
wtedy błądzę wspomnieniami
po swych planach i marzeniach.
Życie poszło innym torem,
przekreśliło dawne plany,
przypomniało starą prawdę
„-mierz swą siłę na zamiary”..
Znikły gdzieś moje marzenia,
pewnie taką samą nocą,
jakby chciały ukryć prawdę
i nie patrzeć w moje oczy.
Stary zegar cicho tyka,
gdy majstruję przy sumieniu
-może zaczął odliczanie,
do nadejścia strefy cienia.
E.G. 08.2009.
Subskrybuj:
Posty (Atom)