Jakie wakacje miły sąsiedzie?
Trochę w ogródku sobię posiedzę,
trochę wspominam i trochę drzemię,
cieszę się małym kawałkiem ziemi.
Dzisiaj mi smutno, bo moja pani,
piele ogródek, a ja się lenię.
Gdy już słoneczko do ziemi schodzi,
idę do domu, oglądać ludzi.
Jest na co patrzeć na mym ekranie,
codziennie widzę dwie miłe panie.
Są bardzo grzeczne i ułożone,
pogłaszczą dzieci, uścisną dłonie.
Cieszę się bardzo, bo obiecują,
że nas kochają, że nie kantują.
Żadna nie powie o mej protezie,
kiedy na nogę nową założę.
Żadna nie spotka chorych na raka,
i nie uściśnie ręki żebraka.
Czasem w uśmiechu zgrzytnę zębami,
ale ostrożnie, bo jeszczę złamię.
Chwila zadumy, pierwsza reklama,
gaszę pilotem-aby do rana
.
Pewnie, że wstaję miły sąsiedzie,
nie powiem ile-to starzy wiedzą.
Choć moje koła jeszcze się kręcą,
ale już skrzypią stare obręcze...
E.G.07.2015
Prześlij mi uśmiech podniebna drogą, prześlij go wiatrem, a nawet deszczem, będzie on dla mnie wielką nagrodą... Może go spotkasz w czytanych wierszach.