Nie oczekuję uśmiechu losu,
boję się bardzo gwałtownej zmiany,
nie nęcą mnie już uroki miasta,
ani powroty nad samym ranem.
Cieszy mnie teraz piękne słoneczko,
co chce ogrzewać jeszcze me ciało,
cieszy mnie także szczebiot mej wnuczki
i spokój dni tych, co mi zostały.
Lubię spacery po cichym lesie,
słucham w zadumie, gdy ptaszek śpiewa,
cieszą mnie zwykłe codzienne sprawy,
znajduję piękno w szumiących drzewach
Edek G.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz