czwartek, 3 stycznia 2008

Moje Słońce

Mroźny wietrzyk rozwiał chmury,
i słoneczko pięknie świeci,
zsyła radość swoim blaskiem,
na dorosłych i na dzieci.

Czarne myśli gdzieś umknęły,
jakby się zapadły w ziemię,
w dzień słoneczny niewidoczne,
powracają nocą ciemną.

Świat jest inny w blasku słońca;
-zapomniałem o zmartwieniach,
tak jak drzewa te bez liści
-zapomniały o swym cieniu.

Dzięki tobie wszystko żyje
i na wiosnę się odradza,
dzięki tobie ja się śmieję,
gdy odchodzisz smutek wraca.
E.G.

Brak komentarzy: