Powoli zdążam do swojej mety,
choć jej nie widzę na horyzoncie,
jestem ciekawy-czy za tą linią
świeci to samo kochane słońce?
Czy rosną kwiaty po tamtej stronie
czy szumią drzewa i płynie woda
czy jest tam miłość, która nie rani
czy nikt nie płacze i jest swoboda?
Kto mnie powita na tamtym szlaku,
weźmie za rękę- kierunek wskaże,
a może będę błądził w ciemności
i żadnej drogi nigdy nie znajdę?
E.G.2008.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz