Drzewa zamilkły, wstrzymały oddech,
ptaszki zdziwione przestały śpiewać
i nawet cisza była odmienna
w oczekiwaniu na apel września
Wszystkie mogiły w równym szeregu,
jakby czekały na smutny apel,
nic nie powiedzą o tamtej bitwie
i o żołnierzach z tamtego szlaku..
Apel się skończył, groby zostały
i cisza, która za matki płacze,
oraz ta garstka dawnych kolegów,
dla których datę już los wyznaczył.
E.G.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz