Te myśli długo leżały,
na półce kurzem pokryte,
uśpione przez pajęczynę,
nieznane, skromne i skryte.
I tak by pewnie leżały,
jak księgi oczu spragnione,
lecz los ich kolej odmienił
i kazał odkurzyć te strony.
Ktoś zaczął robić porządki
i promyk słońca zawitał,
a myśli zleżałe odżyły,
jak kwiaty wiosną odkryte.
Te myśli zapisane wierszem,
z trudem omijają przeszkody,
choć płyną wartkim potokiem,
wciąż pragną pełnej swobody.
Czy dotrą do prądu poezji?
Dopłyną na wody głębokie?
A może targane wichrem,
nie wejdą na morze szerokie.
1 komentarz:
Wiesz co? Jak kiedyś napiszę książkę, obojętnie o czym, to te słowa będą na pierwszej stronie, jako wstęp. Nie martw się, powiadomię cię o tym ;)
Prześlij komentarz