Leżą panowie w białych fartuchach,
leżą samotnie na oddzielnej sali,
nie mogą przecież leżeć z chorymi,
bo tamci by się ze śmiechu zsikali.
Jak tu głodować, gdy pacjent zjada
same specjały z kuchni szpitalnej,
choć na sam widok takich frykasów,
nie żal głodować w misji specjalnej.
Nie ma kto leczyć tych ciężko chorych,
bo tych z nadzieją- już wypisano,
a przy lekarzach też trzeba chodzić,
by im broń Boże, nic się nie stało.
Pielęgniareczki są pod pałacem,
pani Prezydent wikt im rozdaje,
tam atmosfera jak na pikniku,
a tu w szpitalu cisza została.
Co ma powiedzieć zwykły emeryt,
Który swe składki dawał przez lata,
gdy go przewożą na inny szpital,
bo tu już tylko można pozamiatać.
E.G.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz