piątek, 17 kwietnia 2009

czterdzieści lat


Dziś czterdzieści lat minęło,
gdy wzięliśmy się za ręce
i poszliśmy jedną drogą
w deszczu, w zimnie, czasem
w słońcu.

Dzieci stały się dojrzałe,
wnuki już żegnają wiosnę,
a mnie starość płata figle,
zsyła czasem sny z młodości.

Gdzieś te lata uleciały,
tak jak chmury wiatrem
gnane,
zostawiły swoje znaki,
wybieliły nasze skronie.

E.G.04.2009.

Brak komentarzy: