
Patrzę w przestrzeń tajemniczą,
jakbym szukał swego cienia,
i przechodził z białą laską,
po nieznanych mi kamieniach.
Czy ktoś poda mi swą rękę,
kiedy wejdę w nocy progi,
poprowadzi nad przepaścią
i opatrzy bose nogi?
Co mnie czeka w tej dolinie,
kiedy słońce wzrok mi zwróci,
czy „mój pasterz” mnie rozpozna
i dołączy do swych dzieci?
E.G.2008.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz