czwartek, 30 października 2008

Antosia


Ciężko stać na nogach,
jeszcze trudniej chodzić,
ciągle się przewracam,
na swej pierwszej drodze.

Nawet mały paproch
jest dla mnie przeszkodą,
już mnie wszystko boli,
a najwięcej nogi.

Mama bije brawo,
babcia się uśmiecha,
radość w całym domu,
a mnie chce się płakać.

Chociaż często padam,
ale zawsze wstaję,
oby to nie stało,
się moim zwyczajem.
E.G.2008.

Brak komentarzy: