wtorek, 15 lipca 2008

Wspominanie-rozważanie


Życie się wlokło do lat
dwudziestu,
jakby wiedziało, co los
pokaże,
jak mądra matka, która swe
dziecko,
chce jak najdłużej swym
mlekiem karmić.

Lata następne-te do
trzydziestki,
z tańcem i śpiewem gdzieś
uleciały,
choć były piękne, nawet
swawolne,
w objęcia żony w końcu
wepchały.

I wreszcie przyszła ciężka
harówka,
a życie swoje kły
pokazało,
w którym zbyt często uśmiech
przyjazny,
nic nie oznaczał, upiększał
ciało.

Starość by chciała jeszcze
pomarzyć,
ale już może tylko
wspominać,
trzeba się cieszyć, gdy się
ma szczęście,
że cię szanuje twoja
rodzina.
E.G. 2008.

Brak komentarzy: