Myślę o was, kiedy patrzę
na skromniutki krzyż brzozowy
i na znicze, które pragną,
swoje ciepło zmienić w słowa.
Widzę ciebie mały chłopcze,
kiedy biegniesz do ataku,
gdy przechodzisz kanałami,
może nawet cicho płaczesz.
Nie dla ciebie lata młode
i miłości pierwsze tchnienie,
ale hełm ciężki na głowie
i opaska na ramieniu.
Gdzie zginąłeś-nie wiadomo,
pewnie jeszcze pożyć chciałeś,
a twa matka,jak ją miałeś,
długo jeszcze w oknie stała?
Ci, co dzieciom broń rozdali,
o sumieniu zapomnieli.
Ci, co dzieci zabijali,
piekłu dusze zaprzedali..
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz