sobota, 3 maja 2008

Straszna bieda

Noc okrutna dzisiaj była,
straszna bieda mi się śniła.

Już nie było mej kochanki,
pozostały puste szklanki.

Pusta głowa jak stodoła
o ratunek z rana woła.

Na lekarstwo nie ma miedzi,
chyba, że mają koledzy.

Ci, co ze mną wczoraj byli,
pewnie już się zaprawili.

Nie ma, co teraz biadolić,
trzeba najpierw się ogolić.

Brzytwa chyba nieostrzona,
a i ręka też zmęczona?

Zresztą zarost ten dwudniowy
lubią teraz panny wdowy.

Aż mi lepiej się zrobiło,
gdy pomyślę, co by było?

Wielka hańba w pokoleniu,
gdybym zginął przy goleniu.

Szkoda tracić każdej chwili,
może jeszcze nie wypili?

Obudziłem się spocony,
tuż przy boku swojej żony.
E.G. 2008.

Brak komentarzy: