Nie ma rytmu w moim wierszu,
bo to życie go układa,
tylko noce są wyjątkiem,
bez zegarka muszę wstawać.
Już nie cieszy mnie komputer,
samochodzik smutny stoi,
telewizja wciąż rozkłada
same brudy i rozboje.
Często jestem też zmęczony,
wtedy idę spać z kurami,
w nocy czasem biorę pióro
i mocuję się z myślami.
Bo charakter mam rogaty;
zadry gdzieś głęboko chowam,
aby później je rozbierać,
wtedy serca mi ubywa.
E.G.2008.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz