czwartek, 7 lutego 2008

Taniec z gwiazdami

Patrzę i słucham, widzę i czuję,
coś we mnie pęka, coś się buntuje;

W białym okienku oglądam życie,
inne niż moje, w ciągłym rozkwicie.

Ludzie się śmieją, nic ich nie boli,
bo tam gdzie tańczą, zabrakło chorych.

Może ja żyję w innym wymiarze,
gdzie nikt nie śpiewa, ale się skarży?

Przez okno widzę brudną ulicę,
starą kobietę w czarnej spódnicy.

Nikt tu nie tańczy, nikt też nie śpiewa,
a po robocie, w domu się chowa.

Później ogląda białe okienko,
podziwia taniec pięknej panienki..
E.G.2008.

Brak komentarzy: