Może czasem o mnie
wspomnisz,
gdy usłyszysz tę
melodię,
może znajdziesz naszą
ławkę
i na chwilę w niej
usiądziesz.
Ja odwiedzam starą
ławkę,
słucham, o czym szumią
drzewa,
jakbym słuchał
przyjaciela,
swym wspomnieniem
go odwiedzał.
Marzę wtedy, że się
zjawiasz,
przepraszając za
spóźnienie,
a ja biorę twoją
rękę
i nasz los trochę
odmieniam..
E.G.2008.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz