piątek, 12 listopada 2010

Mają gorzej

Nerwy usnąć mi nie dają,
gdy wieczorem się położę,
nawet to mnie nie pociesza,
że wrogowie mają gorzej.
E.G

środa, 10 listopada 2010

Spadek

Spadku się nie bierze, gdy jest
zadłużony.
Może ktoś go kupi za najniższą
cenę?
Po co rządzić krajem z takimi
długami?
Lepiej stać na boku, poczekać
na zmianę.
Zegar wciąż odlicza nasze
zadłużenie.
Kolejny upadek naszym
przeznaczeniem?
E.G.11.2010.

niedziela, 24 października 2010

Strona

Z której strony wiatry wieją
i nienawiść u nas sieją?
Komu dzisiaj tak zależy,
żeby u nas było gorzej?
Zadaj sobie to pytanie,
zanim bezstronnym się
staniesz.
E.G.

niedziela, 17 października 2010

Stare wierszyki

Starzeją się moje wierszyki,
ze smutkiem ten świat oglądają,
jak starcy na ławce przed domem,
co chwilę do wspomnień wracają.

Wspomnienia nie są te same:
wyblakły jak stare ubrania,
noszone przez długie lata
wyprane i spracowane.

Tylko dziecięce lata wyryły
się w mojej pamięci,
przychodzą i się pytają.
Jak żyjesz dziadku na
rencie?
E.G.10.2010.

wtorek, 28 września 2010

Polegli pod Radzyminem

Ten, co leży w grobie,
nie może być wrogiem,
jest tylko żołnierzem,
poległym na wojnie.

Każdy z nich miał matkę,
i swoją rodzinę,
mógł zostawić żonę
albo swą dziewczynę?

Każda matka płacze,
gdy utraci syna,
ta matka z nad Wołgi
i ta z pod Lublina.

Zapaloną świeczkę
Pan Bóg wynagrodzi,
może ktoś na naszym,
grobie kwiat położy..

Tam gdzie płoną znicze,
tam potrzebna cisza,
a pamięć o zmarłych
leczy naszą duszę.
E.G.09. 2010.

czwartek, 23 września 2010

Jaka miłość?

Miłość różne ma imiona:
miłość pierwsza, platoniczna,
lub szalona.
Inna będzie do rodziny,
do kochanki, czy do żony.

Każda miłość ślad zostawia,
jest radością lub cierpieniem,
czasem słyszę, że jest wieczna.
chociaż każda ma swe cienie.

Gdy masz szczęście i włos biały,
poznasz miłość doskonałą,
gdy Twój wnuk, a może
wnuczka,
szepnie-dziadku mój
kochany.
E.G.09.2010.

wtorek, 24 sierpnia 2010

Krzyżu Zbawienia

Krzyżu zbawienia, Krzyżu
cierpienia,
po co Ci pałac-to obca
ziemia.
Chodź do prostaczków,
na polne drogi,
tam Cię przytuli Twój
lud ubogi.
Modlitwę zmówi jakiś
przechodzień,
inny odpocznie w dalekiej
drodze.
A babuleńki kwiatki
przyniosą,
czasem zapłaczą nad swoim
losem.
Krzyżu zbawienia, Krzyżu
cierpienia.
Tu nikt nie rzuci w Ciebie
kamieniem.
E.G.08.2010.