wtorek, 31 lipca 2007

Mój kochanku

Chcę wyprzedzić twoje myśli,

w naszym domu stworzyć raj,

byś po pracy był szczęśliwy,

nie był smutny, lecz się śmiał.

Ref.

Miałeś szczęście mój kochany,

że za żonę wziąłeś mnie,

masz służącą i kochankę,

ale tobie jest z tym źle.

Ref.

Czasem widzę jak twe oczy,

tęsknią za czymś mi nieznanym,

wtedy jesteś jakiś inny,

obcy dla mnie-niekochany.

Ref.

We śnie krzyczysz czyjeś imię,

wtedy usnąć już nie mogę ,

rano znowu jesteś sobą,

a ja myślę o tych słowach.

Ref.

Miej mój mężu swe kochanki,

byle we śnie przychodziły,

a ja zrobię ci śniadanko,

chociaż czasem brak mi siły.

niedziela, 29 lipca 2007

Kto nas ostrzega


Minęły czasy, gdy się słyszało
o groźnych sygnałach przyrody,
które daleko niszczyły kraje,
wichrem, suszą lub wodą.

Teraz i na nas krzyczy przyroda,
gdy wicher domy rozwala,
jakby w odwecie za swoją krzywdę,
bo człowiek lasy podpala.

Kiedyś, gdy niebo było na burzę,
to w oknach stawiano obrazy,
dzisiaj już nie ma tego zwyczaju,
a ludzie wstydzą się wiary.

Nawet umiaru już nam brakuje,
bo grzechy przerosły Sodomę,
która ze wstydu by się spaliła,
gdyby wróciła w te strony.

sobota, 28 lipca 2007

Jaka Polska?

Otwieram radio ,w ekran też patrzę
i czasem żony posłucham,
głowa mi pęka od tych opinii,
w których winnego się szuka.

Najwięcej krzyczą i krytykują,
ci co niedawno rządzili,
może dlatego, że ich koryta
czapkę niewidkę włożyły.

Ci co powinni wspierać reformy,
najczęściej błędów szukają,
sidła szykują, ale być może,
w te sidła też powpadają.

Jak będzie jutro, to los pokaże,
bo chmury już są nad nami,
a Polska może będzie regionem,
z Doliny Rospudy znanym.

piątek, 27 lipca 2007

Kapryśne lato

Nadmorskie plaże są takie smutne,
gdy nie ma na nich opalonych ludzi,
grup kolonijnych, lepionych zamków
i wracających rybackich łodzi.

Nie widać dużo par zakochanych,
gdy podziwiają wzburzone fale,
pewnie w zaciszu swojej kwatery,
książki czytają, albo się kochają.

Nawet miasteczko nie jest wesołe;
smutne koniki tęsknią do dzieci,
a pani w kasie co chwilę ziewa,
bo nie ma ruchu, sezon ucieka.

Tylko w lokalach jest więcej ludzi,
swoją kondycję tu można sprawdzić,
w domu wypiją pierwsze pół litra,
a tu trafiają, aby się doprawić.

czwartek, 26 lipca 2007

Rybki strajkują


Szum wielki dziś na jeziorze,
bo ryby zaczęły strajkować.
Dopiero teraz głos odzyskały
i przystań mogą blokować.

Karmić je trzeba codziennie,
bo one nie mogą głodować,
a nowe sieci trzeba wyrzucić,
gdyż stare trzeba szanować.

Czysto być musi w jeziorze,
bo się od brudu choruje,
trzeba obniżyć limit połowów,
gdyż dużo ludzi kłusuje.

Starzy rybacy się denerwują,
nie znają takich zwyczajów,
by kołowrotki teraz odkładać
i z kijkiem nad wodą stanąć.

W kole rybackim długa narada;
co zrobić w sprawie jeziora?
Może to zima sprawę rozwiąże,
a otwór w lodzie rozumu doda.

kocham życie

wtorek, 24 lipca 2007

Kocham życie

Młody byłem, mało piłem,
chociaż za tym już tęskniłem.
Wiem, że wielki talent miałem,
jednak trochę pić się bałem,
ale miły był ten smak,
więc nuciłem sobie tak:

Kocham życie, kocham picie,
co za życie jest bez picia?
Straszna nuda i radości brak.

Starszy byłem, dużo piłem,
wiele planów zawaliłem.
Skutki picia dobrze znałem,
lecz za bardzo je kochałem,
ale miły był ten smak,
więc nuciłem sobie tak:

Kocham życie, kocham picie,
co za życie jest bez picia?
Straszna nuda i radości brak.

Kiedy siwe włosy miałem,
swego picia już się balem.
Piłem wtedy w samotności
i nie czułem już radości.
Już musiałem czuć ten smak,
więc nuciłem sobie tak:

Całe życie, tylko picie,
kac prowadzi mnie przez życie,
tylko rozpacz i radości brak.

Ktoś postawił na mej drodze,
ludzi którzy mi pomogli.
Zaprzestałem swego picia
i poznałem inne życie.
Obrzydł mi gorzały smak,
wtedy już śpiewałem tak:

Albo picie, albo życie,
kocham życie to bez picia,
jest nadzieja i radości smak.