Wolność ci do głowy bije,
no bo przecież-raz się żyje.
Nikt nie czeka w twoim oknie,
nikt nie krzyczy-głupi chłopie.
Wszystko można-chata pusta,
tylko często- wstyd jest lustra.
Twarz umyjesz, wypastujesz,
i znów lepiej się poczujesz.
Zadra jednak w sercu siedzi,
nie przykryjesz jej spowiedzią.
Dawne cugle przeklinane,
teraz inaczej widziane.
Kiedyś bałeś się gderania,
teraz cisza lękiem karmi.
Wesołością nie pokryjesz
tego smutku, który czujesz.
E.G.02.2011.
Prześlij mi uśmiech podniebna drogą, prześlij go wiatrem, a nawet deszczem, będzie on dla mnie wielką nagrodą... Może go spotkasz w czytanych wierszach.
niedziela, 6 lutego 2011
sobota, 5 lutego 2011
Emerytury
Po co im płacić emerytury?
Brać na „barana”, wynosić
w góry.
Wtedy się sami cichcem
wyniosą,
i o podwyżki już nie
poproszą.
E.G.
Brać na „barana”, wynosić
w góry.
Wtedy się sami cichcem
wyniosą,
i o podwyżki już nie
poproszą.
E.G.
niedziela, 30 stycznia 2011
Zmartwienia emerytalne
Babcia z dziadkiem się frasują,
jak ich dzieci wylądują?
Dłużej trzeba im pracować,
żeby długi zlikwidować.
Dziadkom siódmy krzyżyk bije
cieszą się, że jeszcze żyją.
Bo gdy taka pora mija,
nie obędziesz się bez kija.
Tam wysoko na urzędzie,
smutne miny, co to będzie?
Robią krótko, długo żyją,
nie wiadomo jak głosują.
I dlatego ZUS biednieje,
już pałaców nie buduje.
Ktoś wymyślił dobrą radę,
jak się pozbyć starych dziadów.
Trzeba dłużej im pracować,
służbę zdrowia zreformować.
Jak już normę wypracują,
niech na Wólkę się szykują.
A nie siedzą u lekarzy, popierają
zadymiarzy.
E.G.01.2011r.
jak ich dzieci wylądują?
Dłużej trzeba im pracować,
żeby długi zlikwidować.
Dziadkom siódmy krzyżyk bije
cieszą się, że jeszcze żyją.
Bo gdy taka pora mija,
nie obędziesz się bez kija.
Tam wysoko na urzędzie,
smutne miny, co to będzie?
Robią krótko, długo żyją,
nie wiadomo jak głosują.
I dlatego ZUS biednieje,
już pałaców nie buduje.
Ktoś wymyślił dobrą radę,
jak się pozbyć starych dziadów.
Trzeba dłużej im pracować,
służbę zdrowia zreformować.
Jak już normę wypracują,
niech na Wólkę się szykują.
A nie siedzą u lekarzy, popierają
zadymiarzy.
E.G.01.2011r.
czwartek, 27 stycznia 2011
Często wspominam
W swojej naturze mam coś takiego,
że czasem siadam, zaczynam marzyć.
Trochę pomarzę i powspominam,
wesołe lata, miłe dziewczyny.
Myślę o ludziach-na swojej drodze
i epizodach, których się wstydzę.
Są też i chwile, które mnie chwalą.
zbieram je szybko, kładę na szalę.
Czasem wspomnienia budzą sumienie,
tak jak rachunki do zapłacenia.
E.G.01.2011.
że czasem siadam, zaczynam marzyć.
Trochę pomarzę i powspominam,
wesołe lata, miłe dziewczyny.
Myślę o ludziach-na swojej drodze
i epizodach, których się wstydzę.
Są też i chwile, które mnie chwalą.
zbieram je szybko, kładę na szalę.
Czasem wspomnienia budzą sumienie,
tak jak rachunki do zapłacenia.
E.G.01.2011.
czwartek, 20 stycznia 2011
Na górze
Długo nie będziesz na samym
szczycie,
bo więcej tu burzy, niż
słońca.
Jeszcze przed Tobą droga
powrotna,
która oznacza początek
końca.
E.G.
szczycie,
bo więcej tu burzy, niż
słońca.
Jeszcze przed Tobą droga
powrotna,
która oznacza początek
końca.
E.G.
piątek, 14 stycznia 2011
Santo Subito
Smutno było wtedy na placu
Piotra,
wkoło zamarły milczące
tłumy,
gdy wiatr wygłaszał swoje
kazanie,
przewracał kartki, uderzał
w strony.
To on wtedy mówił o tym
człowieku,
czytał nam z księgi wiecznej
mądrości,
bo każda kartka to rozdział
z życia,
a każda strona -świadkiem
świętości.
U niedowiarków zadrżały
nogi,
kiedy okładką wiatr
pieczętował,
były okrzyki-Santo
Subito,
tak lud na placu to
skomentował.
Dla mnie już dawno Ty byłeś
świętym,
tak jak dla innych wielu
Polaków.
Dla mnie ta księga była
świadectwem,
tak jak dla wielu Twoich
rodaków.
E.G. 04.2005r.
Piotra,
wkoło zamarły milczące
tłumy,
gdy wiatr wygłaszał swoje
kazanie,
przewracał kartki, uderzał
w strony.
To on wtedy mówił o tym
człowieku,
czytał nam z księgi wiecznej
mądrości,
bo każda kartka to rozdział
z życia,
a każda strona -świadkiem
świętości.
U niedowiarków zadrżały
nogi,
kiedy okładką wiatr
pieczętował,
były okrzyki-Santo
Subito,
tak lud na placu to
skomentował.
Dla mnie już dawno Ty byłeś
świętym,
tak jak dla innych wielu
Polaków.
Dla mnie ta księga była
świadectwem,
tak jak dla wielu Twoich
rodaków.
E.G. 04.2005r.
niedziela, 9 stycznia 2011
Strzechy
I co ci przyjdzie z takiej
pociechy,
że twe utwory trafią pod
strzechy?
Dzisiejsze strzechy są dla
bogaczy,
nie ma pod nimi dawnych
kołaczy.
Tam wielki luksus, wielkie
ekrany
i dużo książek niedotykanych.
Smutne są książki mało czytane,
smutne kobiety mało kochane.
E.G.01.2011.
pociechy,
że twe utwory trafią pod
strzechy?
Dzisiejsze strzechy są dla
bogaczy,
nie ma pod nimi dawnych
kołaczy.
Tam wielki luksus, wielkie
ekrany
i dużo książek niedotykanych.
Smutne są książki mało czytane,
smutne kobiety mało kochane.
E.G.01.2011.
Subskrybuj:
Posty (Atom)