piątek, 14 stycznia 2011

Santo Subito

Smutno było wtedy na placu
Piotra,
wkoło zamarły milczące
tłumy,
gdy wiatr wygłaszał swoje
kazanie,
przewracał kartki, uderzał
w strony.
To on wtedy mówił o tym
człowieku,
czytał nam z księgi wiecznej
mądrości,
bo każda kartka to rozdział
z życia,
a każda strona -świadkiem
świętości.
U niedowiarków zadrżały
nogi,
kiedy okładką wiatr
pieczętował,
były okrzyki-Santo
Subito,
tak lud na placu to
skomentował.
Dla mnie już dawno Ty byłeś
świętym,
tak jak dla innych wielu
Polaków.
Dla mnie ta księga była
świadectwem,
tak jak dla wielu Twoich
rodaków.
E.G. 04.2005r.

Brak komentarzy: