niedziela, 11 maja 2008

Otwórz serce


My śpiewamy, a ty milczysz,
smutne są też twoje słowa,
przez te lata ból wymazał
z twej pamięci lekcję śpiewu.

Czy to miłość jeszcze boli,
choć po ranach nie ma śladów,
może inne dawne sprawy,
sen normalny odbierają?

Otwórz serce-przyjacielu,
pokaż ludziom swoje dłonie,
może będzie trochę boleć,
ale sny będą spokojne.

Wtedy inny świat zobaczysz:
piękne kwiaty, słońce, drzewa,
wtedy poznasz nowe życie
w którym chce się śpiewać…
E.G. 2008.

środa, 7 maja 2008

Rozmyślania wiosenne


Kocham piękne dni majowe,
ostre słońce, świergot ptaków,
kocham wtedy obcych ludzi,
widzę dużo więcej braci.

Słońce budzi nowe życie,
zakończyło sen zimowy,
a dziewczęta pięknym strojem,
powodują zawrót głowy.

Obserwuję ruch uliczny,
jak na filmie przyśpieszonym,
ludzie biegną tak jak mrówki,
nadrabiają dni stracone.

Naraz słońce się schowało,
wyszła szarość na ulicę,
jakaś chmura zasłoniła
uśmiechy w całej dzielnicy.
E.G.

poniedziałek, 5 maja 2008

Gdybym mógł kroczyć powoli


Gdybym mógł kroczyć powoli
taką zwykłą, równą drogą,
gdybym wiedział, dokąd trafię,
na swych biednych nogach?

Wtedy życie pełne głogu
inny owoc by mi dało,
może owoc pomarańczy,
której smak późno poznałem?

Kim bym został w nowej roli,
czy uniknął bym cierpienia,
kto kieruje moim losem
i czy można ten los zmienić?

Życie ciągle wszystko zmienia,
jest codziennie inne,nowe;
jednym daje pomarańcze,
innych karmi- samym głogiem..
E.G.2008.

niedziela, 4 maja 2008

Nieznajoma


Wiatr powiewał twą sukienką,
baraszkując z falbankami,
jakby chciał zobaczyć więcej,
to, co innym zakazane.

Byłaś piękna młoda panno,
gdy patrzyłem na twe ciało,
uśmiechałaś się zalotnie,
jakbyś moje myśli znała.

Nie poznałem wtedy ciebie,
nie znałem nawet imienia,
tylko raz zajrzałem w oczy,
by uzyskać pozwolenie.

Znikłaś nagle z tego miasta,
odjechałaś gdzieś w nieznane,
może bałaś się miłości
lub tak było zapisane…
E.G. 2008.

sobota, 3 maja 2008

Straszna bieda

Noc okrutna dzisiaj była,
straszna bieda mi się śniła.

Już nie było mej kochanki,
pozostały puste szklanki.

Pusta głowa jak stodoła
o ratunek z rana woła.

Na lekarstwo nie ma miedzi,
chyba, że mają koledzy.

Ci, co ze mną wczoraj byli,
pewnie już się zaprawili.

Nie ma, co teraz biadolić,
trzeba najpierw się ogolić.

Brzytwa chyba nieostrzona,
a i ręka też zmęczona?

Zresztą zarost ten dwudniowy
lubią teraz panny wdowy.

Aż mi lepiej się zrobiło,
gdy pomyślę, co by było?

Wielka hańba w pokoleniu,
gdybym zginął przy goleniu.

Szkoda tracić każdej chwili,
może jeszcze nie wypili?

Obudziłem się spocony,
tuż przy boku swojej żony.
E.G. 2008.

piątek, 2 maja 2008

Pierwszy Maja

Co zostało z tego święta?
-Pewne tylko są wspomnienia:
pierwsze liście, pierwsze kwiaty,
flagi w bieli i czerwieni.

Ilu dzisiaj śmiało kroczy
i nie chyli siwej głowy?
Widać więcej weteranów,
a za mało jest młodzieży.

Teraz nie ma potańcówek,
nie ma desek na Bielanach,
są tam dzieci i staruszki,
-kiedyś były piękne panny.

Jakiś smutek mnie ogarnął,
nawet słońce nie nastraja,
jak popatrzę, co zostało
-z tamtego święta w maju?
E.G.2008.

czwartek, 1 maja 2008

Kraina marzeń


Szczęśliwe twoje oczy
i uśmiech na twej twarzy,
zabierzesz mnie kobieto
w krainę swoich marzeń?

Czy weźmiesz mnie za rękę,
jak dziecko poprowadzisz,
pokażesz nowe miasta
i piękne krajobrazy?

Razem polecimy
na drugi koniec świata,
tam dom zbudujemy
i posadzimy kwiaty.

A może nie ma miejsca,
dla mnie w tej krainie?
Wtedy moje marzenia
jak fale w dal odpłyną…
E.G. 2008.