Jeden pisywał hasła na ścianie,
Drugi popijał patykiem pisane.
Dzisiaj obydwaj już weterani,
nie wierzą w to, co pisane.
Siedzą i myślą o swoim życiu
pod dawną z hasłami ścianą;
jeden rozmyśla o swych napisach,
drugi wspomina kaca nad ranem.
Na jednej ławce los ich posadził
i zdrowiem równo podzielił,
emerytury w starym portfelu,
zapracowali dawni koledzy.
Już się nie kłócą o politykę,
teraz podobne już mają zdania,
a tamte hasła są tyle warte,
co napis patykiem pisany.
E.G.
Prześlij mi uśmiech podniebna drogą, prześlij go wiatrem, a nawet deszczem, będzie on dla mnie wielką nagrodą... Może go spotkasz w czytanych wierszach.
wtorek, 11 grudnia 2007
niedziela, 9 grudnia 2007
Zakreśliłem koło
Zakreśliłem prawie koło;
ale słońce ciągle wstaje,
czas ucieka coraz szybciej,
naznaczając moje ciało.
Chciałbym jeszcze coś zobaczyć
w każdym dniu mi darowanym,
cieszyć oczy krajobrazem,
brodzić wolno w morskiej pianie.
Chcę odrzucić moje troski,
bo i tak losu nie zmienią,
trzeba cenić każdą chwile
wiosną, latem czy jesienią.
Zawsze czekam, nawet tęsknię,
kiedy znowu przyjdzie wiosna,
wtedy moje czarne myśli,
znowu staną się radosne.
E.G.
ale słońce ciągle wstaje,
czas ucieka coraz szybciej,
naznaczając moje ciało.
Chciałbym jeszcze coś zobaczyć
w każdym dniu mi darowanym,
cieszyć oczy krajobrazem,
brodzić wolno w morskiej pianie.
Chcę odrzucić moje troski,
bo i tak losu nie zmienią,
trzeba cenić każdą chwile
wiosną, latem czy jesienią.
Zawsze czekam, nawet tęsknię,
kiedy znowu przyjdzie wiosna,
wtedy moje czarne myśli,
znowu staną się radosne.
E.G.
sobota, 8 grudnia 2007
Fotografia mojej klasy
Patrzę na grupę dzieci
na starej fotografii,
szukam małego chłopca
z trzeciej czy czwartej klasy.
Nie ma go na tym zdjęciu,
bo nie był wtedy w szkole,
może miał brzydki ubiór
albo był wtedy chory.
Spotykam swych kolegów
i wtedy wspominamy,
ale już nie ma śpiewu
nad brzegiem naszej Narwi.
Tak sobie czasem marzę,
by ujrzeć wszystkich razem,
siedzących w starych ławkach,
w których są kałamarze.
E.G.
na starej fotografii,
szukam małego chłopca
z trzeciej czy czwartej klasy.
Nie ma go na tym zdjęciu,
bo nie był wtedy w szkole,
może miał brzydki ubiór
albo był wtedy chory.
Spotykam swych kolegów
i wtedy wspominamy,
ale już nie ma śpiewu
nad brzegiem naszej Narwi.
Tak sobie czasem marzę,
by ujrzeć wszystkich razem,
siedzących w starych ławkach,
w których są kałamarze.
E.G.
środa, 5 grudnia 2007
Roraty
W noc grudniową, tuż nad
ranem,
idą dzieci niewyspane,
lecz o dziwo-uśmiechnięte,
jakby szły na jakieś
święto.
Z nimi idą babcie, mamy,
też leciutko niewyspane.
Ale idą raźnym krokiem,
by na Dziecię czekać w mroku.
Wszyscy idą do kościoła,
choć głos dzwonu ich nie woła.
Widać ludzi z każdej strony,
palą świece i lampiony.
Nie czekają na premiera,
na artystę, prezentera.
Do nich przyjdzie biedne Dziecię,
co przychodzi od stuleci.
E.G.
ranem,
idą dzieci niewyspane,
lecz o dziwo-uśmiechnięte,
jakby szły na jakieś
święto.
Z nimi idą babcie, mamy,
też leciutko niewyspane.
Ale idą raźnym krokiem,
by na Dziecię czekać w mroku.
Wszyscy idą do kościoła,
choć głos dzwonu ich nie woła.
Widać ludzi z każdej strony,
palą świece i lampiony.
Nie czekają na premiera,
na artystę, prezentera.
Do nich przyjdzie biedne Dziecię,
co przychodzi od stuleci.
E.G.
sobota, 1 grudnia 2007
Nie odgaduj
Czy odgadniesz moje myśli,
gdy ci patrzę w oczy,
czy odgadniesz me marzenia,
przychodzące nocą?
Myślę czasem, by otworzyć
swego serca skrytą stronę,
ale myśli tam schowane,
lepiej niech będą uśpione.
Każdy ma swoje marzenia
i wspomnienia swej młodości,
lepiej jednak nie odkrywać
dawnych kart z przeszłości.
Teraz jestem twoją żoną
i wiem dobrze, co to znaczy,
lecz są chwilę, kiedy marzę,
że życie biegnie inaczej.
E.G.
gdy ci patrzę w oczy,
czy odgadniesz me marzenia,
przychodzące nocą?
Myślę czasem, by otworzyć
swego serca skrytą stronę,
ale myśli tam schowane,
lepiej niech będą uśpione.
Każdy ma swoje marzenia
i wspomnienia swej młodości,
lepiej jednak nie odkrywać
dawnych kart z przeszłości.
Teraz jestem twoją żoną
i wiem dobrze, co to znaczy,
lecz są chwilę, kiedy marzę,
że życie biegnie inaczej.
E.G.
czwartek, 29 listopada 2007
Rzecznik pisze
Rzecznik w głowę się podrapał,
nad kobietą się rozpłakał.
Wysłał pismo w Trybunały
dla urzędu i swej chwały.
Kobiety mało pracują,
te, co chodzą te, co czują.
Niech tyrają do oporu,
to ubędzie im wigoru.
Starsza pani też niewiasta,
jeszcze może iść do miasta.
Jeszcze piątkę popracuje,
to się w pracy rozsmakuje.
Jak się w pracy rozsmakuje,
to mężowi pofolguje.
Choć nie dużo ich zostało,
wielu już Wólkę poznało.
W pracy może poplotkować,
a i kawę przygotować.
Choć na lasce się podpiera,
jeszcze zdrowa z niej przechera.
Gorzej, gdy jeździ tramwajem,
wtedy już się nie nadaje.
Statku prowadzić nie może,
bo za małe dla niej morze.
Samolotu też nie nada,
chyba, że sama w nim siada.
Czyżby rzecznik spadł z księżyca
i nie poznał w Polsce życia?
nad kobietą się rozpłakał.
Wysłał pismo w Trybunały
dla urzędu i swej chwały.
Kobiety mało pracują,
te, co chodzą te, co czują.
Niech tyrają do oporu,
to ubędzie im wigoru.
Starsza pani też niewiasta,
jeszcze może iść do miasta.
Jeszcze piątkę popracuje,
to się w pracy rozsmakuje.
Jak się w pracy rozsmakuje,
to mężowi pofolguje.
Choć nie dużo ich zostało,
wielu już Wólkę poznało.
W pracy może poplotkować,
a i kawę przygotować.
Choć na lasce się podpiera,
jeszcze zdrowa z niej przechera.
Gorzej, gdy jeździ tramwajem,
wtedy już się nie nadaje.
Statku prowadzić nie może,
bo za małe dla niej morze.
Samolotu też nie nada,
chyba, że sama w nim siada.
Czyżby rzecznik spadł z księżyca
i nie poznał w Polsce życia?
wtorek, 27 listopada 2007
Wyrok
Na podwyżki naród czeka,
forsa pójdzie na Eureko.
Ludzie, którzy to nagrali,
nadal żyją w wielkiej gali.
forsa pójdzie na Eureko.
Ludzie, którzy to nagrali,
nadal żyją w wielkiej gali.
Subskrybuj:
Posty (Atom)