W noc grudniową, tuż nad
ranem,
idą dzieci niewyspane,
lecz o dziwo-uśmiechnięte,
jakby szły na jakieś
święto.
Z nimi idą babcie, mamy,
też leciutko niewyspane.
Ale idą raźnym krokiem,
by na Dziecię czekać w mroku.
Wszyscy idą do kościoła,
choć głos dzwonu ich nie woła.
Widać ludzi z każdej strony,
palą świece i lampiony.
Nie czekają na premiera,
na artystę, prezentera.
Do nich przyjdzie biedne Dziecię,
co przychodzi od stuleci.
E.G.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz