Ostro do przodu- nie bardzo mogę,
bo już niewiele tej mojej drogi,
teraz potrzebny mi święty spokój
i więcej zdrowia na moje nogi.
Praca mnie cieszy, gdy jest
ta praca,
bo całe życie ciężko tyrałem,
chociaż nagrody też mnie lubiły,
wtedy gdy sobie je darowałem.
Nagrody zawsze były męczące,
bo w czasie śmiechu też łzy
płynęły,
a wielka radość wczesnym
wieczorem-niosła cierpienie
o wschodzie słońca.
Tak sobie myślę, że pewne
błędy,
są zapisane przy urodzeniu.
Tym się rozgrzeszam, bo co mam
robić?
-Gdy opisuję swoje wspomnienia.
E.G.02.2012
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz