Nie zawsze mogę pochylić
głowę
i wyznać swoje grzechy,
nie zawsze mogę popatrzeć
w oczy
i znów Ciebie przeprosić.
Nawet modlitwa już nie
pomaga,
gdy za mną stoi ciemność,
może, dlatego, że w takich
chwilach,
najbardziej brak mi Ciebie..
Poddam się nawet srogiej
karze,
i o nią teraz wnoszę,
mając nadzieję na
przebaczenie,
o to, pokornie proszę.
E.G. 02.2009.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz