Już zmierzch przybywa
do moich myśli,
zasłania oczy mgłą
szarobiałą,
za moim oknem pustka
i ciemność,
moje marzenia gdzieś
uleciały.
Niektóre myśli jeszcze
się bronią,
te narodzone w promieniach
słońca,
choć są zmęczone trudami
życia,
nie pragną walki szybko
zakończyć.
Pewnie by chciały ulecieć
w gorę,
pofrunąć razem ze sznurem
ptaków,
znaleźć krainę przyjazną
szczęściu,
gdzie dużo słońca i polnych
kwiatów.
E.G.
21.10.2007r.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz