niedziela, 27 kwietnia 2008

Po omacku


Po omacku ciągle kroczysz,
szukasz szczęścia w swoim świecie,
ale jeszcze nie wiesz dobrze,
co to szczęście ci przyniesie?

Radość blisko jest cierpienia,
cienka linia je przegradza,
jak kochanka, która kocha
lecz czasami także zdradza.

Nigdy nie wiesz, co cię czeka,
co przyniesie dzień odległy,
może nawet przez cierpienie,
poznasz życie, poznasz siebie?

Wtedy spojrzysz innym wzrokiem
na swe rany zabliźnione
i bez żalu zamkniesz rozdział,
powędrujesz w inną stronę.
E.G.2008.

sobota, 26 kwietnia 2008

Znałem

Znałem wiele pięknych kobiet,
zresztą brzydkie też mnie chciały,
nie poskąpił los mi szczęścia,
a najwięcej- dał gorzały.

Miałem w życiu różne prace,
młot i palnik- też trzymałem,
lecz najbardziej się cieszyłem,
kiedy w karty wygrywałem.

Miałem w życiu różne pasje,
film i książki pokochałem,
lecz by nie być jednorękim,
do świerszczyka też zajrzałem.

Nagle wszystko się urwało,
radio zgasło i jest cisza,
pewnie to moje sumienie,
o rachunek się doprasza.
E.G.2008.

czwartek, 24 kwietnia 2008

Kto obroni?

Kto podniesie dawny sztandar,
gdy są sami „Baronowie”,
kto naród do boju wezwie,
niech mi ktoś na to odpowie?

Gdzie jest klasa robotnicza,
co fundament stanowiła,
gdzie jest partia polityczna,
co tej klasie przewodziła?

Kto dziś stanie i obroni
bezrobotnych biednych ludzi,
kto wyrzeknie się mamony,
gdy okazja go odwiedzi?

Ci, co mówią o narodzie,
niech pokażą swoje konta,
niech powiedzą, skąd je mają?
Pewnie nikt z nich nie pamięta…
E.G. kwiecień 2008.

środa, 23 kwietnia 2008

Stare drzewa


Przeleciały szybko moje lata,
jakby je poganiał wiatr,
zestarzała się też moja chata,
bo i ją też dotknął czas.

Wciąż pamiętam to zmęczenie
i wysiłek przy budowie,
a już trzeba ją naprawiać,
choć już nie ma tego zdrowia.

Smutno jest w moim ogrodzie,
nawet ptaszek już nie śpiewa,
a i pszczoły gdzieś umknęły,
pewnie wolą młode drzewka.

Szkoda mi starych jabłoni,
nie chcę oddać je płomieniom,
bo mnie też- można usunąć,
gdy tak zechce przeznaczenie.
E.G. kwiecień 2008.

piątek, 18 kwietnia 2008

Nie mogę Cię przytulić


Nie mogę Ci powiedzieć,
że wciąż o Tobie marzę,
mogę Ci przesłać uśmiech
zamiast moich wyrazów.

Nie mogę Cię przytulić,
popatrzeć w Twoje oczy,
bo idziesz inną drogą,
z której nie można zboczyć.

Lecz kocham Cię gorąco,
gdy noc zapadnie ciemna,
a sen koi tęsknotę
-marzenia moje spełnia.

E.G. Kwiecień 2008.

poniedziałek, 14 kwietnia 2008

Powiew Wiosny


To nic, że czas rozjaśnił
na głowie twoje włosy,
naznaczył bruzdą czoło,
przygasił smutne oczy.

Lecz jednak coś zostawił,
dla ciebie- to zatrzymał;
wspomnienia jednej wiosny
i śmiech młodej dziewczyny.

To nic, że nic nie wyszło
z tamtych, naiwnych marzeń,
lecz one ciągle żyją,
choć znikły kalendarze.

Wiele wspomnień umknęło,
zginęło gdzieś po drodze,
lecz powiew jednej wiosny,
do ciebie wciąż przychodzi.
E.G. kwiecień 2008.

niedziela, 13 kwietnia 2008

Dziękuję


Dziękuję za Twe łaski
tym swoim prostym słowem,
dziękuję Ci, że żyję,
że jeszcze mogę chodzić.

Dziękuję za me wnuczki,
za radość mej jesieni,
dziękuję też za zdrowie,
bo teraz je doceniam.

Dziękować zawsze będę
do mej ostatniej chwili
lecz muszę też przepraszać,
bo czasem grzech był miły.

Dlaczego jestem słaby,
dlaczego jeszcze grzeszę?
O jeszcze jedną łaskę
-Ciebie Mój Boże proszę!
E.G. kwiecień 2008.