na skromniutki krzyż brzozowy
i na znicze, które pragną,
swoje ciepło zmienić w słowa.
Widzę ciebie mały chłopcze,
kiedy biegniesz do ataku,
gdy przechodzisz kanałami,
może nawet cicho płaczesz.
Nie dla ciebie lata młode
i miłości pierwsze tchnienie,
ale hełm ciężki na głowie
i opaska na ramieniu.
Gdzie zginąłeś-nie wiadomo,
lecz na pewno przeżyć chciałeś,
a twa matka ,wciąż czekała,
wiele lat przy oknie stała.
Ci co dzieciom broń rozdali,
o sumieniu zapomnieli.
Ci co dzieci zabijali,
piekłu duszę zaprzedali.
E.G.2007.