wtorek, 27 listopada 2007

Po weselu

Nie masz welonu,
nie masz też wianka,
lica twe blade,
gdzie masz kochanka?

A jeszcze wczoraj
byłaś szczęśliwa,
patrzyłaś w oczy
i się tuliłaś.

Gdzie jest Pan młody,
twój poślubiony,
czy jeszcze leży
na snopach słomy?

A swój wianeczek,
gdzie go zgubiłaś
czy go znalazła
osoba miła?

Nie płacz kobieto,
chyba nie warto,
teraz przed tobą
życie otwarte.
E.G.11.2007r.

sobota, 24 listopada 2007

Rada dla polityka

By zaspokoić wszystkie roszczenia,
trzeba by zmniejszyć emerytury,
a wszystkich starych brać na barana,
jak kiedyś w Japonii, zanosić w góry?

piątek, 23 listopada 2007

Przemówienie

Wysłuchałem przemówienia
w rozmiarze Fidela,
które trochę mnie wzruszyło,
jakbym był w kościele.

poniedziałek, 19 listopada 2007

Gra

Jakie karty nam pokażą,
ci co teraz wygrywają,
czy uczciwą grę prowadzą,
jakie w tali karty mają?

Ja do stołu nie podchodzę,
mogę tylko obserwować,
karty wciąż ten sam wykłada,
czy nie bierze ich z rękawa?

Ciągle łudzę się nadzieją,
że dożyję takich czasów,
kiedy ujrzę grę uczciwą
z bankierem Polakiem.

Jak na razie czarno widzę,
bo już jestem prawie stary,
nie pamiętam gry uczciwej,
chyba, że grały gitary.
E.G.11.2007.

piątek, 16 listopada 2007

Kobieta

Dużo dostałaś od swego
Stwórcy;
nawet już w raju przewagę
miałaś,
możesz dać życie i wielką
miłość,
albo też ulec podszeptom
ciała.

Smutne by było życie bez
ciebie,
bo bez miłości żyć się nie
daje,
nawet, gdy czasem strzelasz
słowami,
to dom bez ciebie pustym
się staje.
E.G.2007.

sobota, 10 listopada 2007

Kto?

Kto wymyślił taki system,
co morduję kwiat narodu,
kto kierował siepaczami,
rozstrzeliwał bez powodu?

Kto po wojnie prześladował
stare matki oraz wdowy,
kto historię zafałszował,
kto zacierał ślady grobów?

Na plakacie czterech panów
w lewą stronę spoglądali,
o nich w szkołach nauczano,
o nich pieśni układano.

Teraz o nich się nie mówi
i wychwala socjalizmu,
tylko groby oskarżają
dawnych ojców komunizmu.

niedziela, 4 listopada 2007

Na szczycie

Nareszcie jesteś na samym
szczycie,
już nie popychasz swojego
głazu,
patrzysz z zachwytem na
piękny widok
i może nawet troszeczkę
marzysz.

Ten widok jednak szybko
się zmienia,
nieznany żywioł staje się
groźny,
twój głaz zostawił ślad po
wysiłku
i ludziach, którzy byli przy
tobie.

Trudno ci będzie opuścić
górę,
oraz pożegnać swoje
marzenia,
ale na szczycie bywa się
krótko,
później zostają tylko
wspomnienia.